Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009

Ο Καραμανλής σε αδιέξοδο: «Έχασα; Έφυγα...»

«Αν χάσω τις εκλογές, θα αποχωρήσω από την ενεργό πολιτική. Δεν με ενδιαφέρουν ούτε οι βέρες ούτε τα δαχτυλίδια της διαδοχής στη Ν.Δ.».

Αυτό φέρεται να έχει εξομολογηθεί, ευρισκόμενος αρκετές φορές σε αδιέξοδο, σε στενούς του φίλους και ορισμένους – δυο τρεις – συνεργάτες του ο Καραμανλής, σε στιγμές που η πολιτική αντιπαράθεση βρέθηκε στα ύψη – υπόθεση Βατοπεδίου, επεισόδια στην Αθήνα, δημοσιοποίηση δημοσκοπήσεων, ενδοκυβερνητικές κόντρες – θέλοντας να καταστήσει σαφές στους συνομιλητές του ότι αυτή του η απόφαση δεν στηρίζεται μόνο σε πολιτικές εκτιμήσεις του για το μετεκλογικό σκηνικό, αλλά και σε προσωπικούς λόγους.

Επιβάλλεται καταρχάς , για να είμαστε... πλήρεις, να επισημάνουμε δύο απλά και αυτονόητα πράγματα:

Δεν είναι, προς το παρόν, σαφές αν ο πρωθυπουργός, παρ’ ότι το λέει, σκέφτεται στα σοβαρά να προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση - έκπληξη. Το ενδεχόμενο να κάνει απλώς έναν ιδιότυπο εκβιασμό είναι σίγουρα ανοιχτό. Να θέλει δηλαδή να εμφυσήσει σε στελέχη και οπαδούς τον φόβο ότι χωρίς αυτόν η παράταξη θα πάει κατά κρημνόν.

Ότι το ενδεχόμενο της αποχώρησής του μπορεί να έχει βάση μόνον αν η έκταση της νεοδημοκρατικής ήττας είναι μικρή, αφού θα παραδίδει ένα κόμμα με δυνατότητα ανάκαμψης. Σε ενδεχόμενο συντριβής, μια αποχώρηση από το κόμμα χωρίς να δώσει καν τη μάχη για τον έλεγχο της διαδοχής θα μοιάζει με τη φυγή του θείου του με το όνομα. Τριανταφυλλίδης.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οι «λίγοι και εκλεκτοί» συνομιλητές του πρωθυπουργού τον ακούν συχνά να μιλάει:
Για την άρνησή του να συμβιβαστεί με όσους τον θέλουν θεματοφύλακα της καραμανλικής παράδοσης,
Για το ότι δεν επιθυμεί συμμαχία με κάποιους εκδότες - επιχειρηματίες, τους νταβατζήδες όπως είχε πει και παλαιότερα, που του ζητούν μερίδιο στη διακυβέρνηση,
Για την έλλειψη ποιότητας ζωής που έχει εδώ και καιρό,
Αλλά και για την απογοήτευσή του για τα φαινόμενα εσωστρέφειας που υπάρχουν στη Ν.Δ. και τις προσωπικές στρατηγικές των μεγαλοστελεχών της, των λεγόμενων δελφίνων.
Η έκπληξη των συνομιλητών του γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν τον ακούν να λέει πως, ακόμη κι όταν χάσει, θα έχει εκλεγεί δυο φορές πρωθυπουργός, θα έχει διατελέσει αρκετά χρόνια στην αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς επίσης ότι είναι ακόμη νέος και μπορεί να κάνει κι άλλα πράγματα στη ζωή του. Έχω κατά νου, λέει, να πάω στη Αμερική, να διδάξω στο πανεπιστήμιο και να εμπλουτίσουμε και εγώ και η οικογένειά μου τα ενδιαφέροντά μας με νέες εμπειρίες...

Αυτές οι εκμυστηρεύσεις του Καραμανλή, που αποκαλύπτει σήμερα το «Π» – ας σημειωθεί ότι τις επαναλαμβάνει συχνά πυκνά τους τελευταίους μήνες – συναρτώνται απολύτως με όσα συμβαίνουν στο εσωτερικό της κυβέρνησης και της Νουδούλας και σχετίζονται με το άγριο ξεκατίνιασμα των δελφίνων, που θέλουν να ενισχύσουν τη θέση τους στην κούρσα της διαδοχής και στη μετακαραμανλική περίοδο, αλλά και με σενάρια περί μεταβατικού πρωθυπουργού ή συγκυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ με τον λεγόμενο «μεγάλο συνασπισμό».

Σε αυτή την εκτίμηση συγκλίνουν και οι απόψεις κορυφαίων στελεχών της Ν.Δ., τα οποία βλέπουν:

1 Να επικρατεί το απόλυτο μπάχαλο στην κυβέρνηση, με αλληλοκαρφώματα υπουργών και απειλές βουλευτών ότι θα στηρίζουν την κυβέρνηση στη Βουλή υπό προϋποθέσεις. (Ακόμη δεν έχουμε δει τίποτε λόγω του φόβου της λίστας αν οι εκλογές γίνουν μέχρι τις 16 Μαρτίου).

2 Τους δελφίνους της Ν.Δ., Ντόρα, Αβραμόπουλο, Σαμαρά, να ακονίζουν τα μαχαίρια τους για την επόμενη μέρα, αφού βλέπουν ότι το καράβι μπάζει νερά και ο καπετάνιος ετοιμάζεται να φύγει για το... Αμέρικα και το Tufts πριν πέσει στα βράχια!

3 Να βγαίνουν δημοσίως βουλευτές της Ν.Δ. (Γ. Μανώλης) και να ζητούν από τον Καραμανλή να μην αποχωρήσει (κάτι ξέρει ο πονηρός...) και να μην αφήσει το κόμμα στα χέρια της νεοφιλελεύθερης Ντόρας. Από κοντά ο Γιακουμάτος, ο οποίος δήλωσε ότι «όταν έρθει η ώρα θα τα πούμε για τη διαδοχή του Καραμανλή». «Κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο» είπε ο τρομερός Μάκης!

4 Τους διαπλεκόμενος να έχουν πιάσει... πόρτα στον Γιώργο, ο οποίος δικαίως τους βλέπει με απόλυτη καχυποψία, αλλά κι αυτό είναι ενδεικτικό του ότι «τα ψωμιά της Ν.Δ. τελειώνουν».

5 Τους εκδότες που στήριξαν ανοικτά τον Καραμανλή, όπως ο Αλαφούζος, να κοντράρουν ανοιχτά την κυβέρνηση και να προωθούν τα σχέδια για το δαχτυλίδι της διαδοχής, είτε υποστηρίζοντας την Ντόρα είτε καρφώνοντας τον Αβραμόπουλο είτε αγνοώντας τον Σαμαρά.

6 Να ανοίγει η ψαλίδα υπέρ του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις, παρά τη μικρή ανάσα που πήρε η Νουδούλα μετά τον ανασχηματισμό, καθιστώντας ολοένα και περισσότερο σίγουρη την ήττα της στις εκλογές.

Όλο αυτό το σκηνικό, για όσους γνωρίζουν καλά τον Καραμανλή τον νεότερο , είναι βέβαιο ότι του ασκεί ασφυκτικές πιέσεις, του περιορίζει στο ελάχιστο τις κινήσεις εντός της Ν.Δ. και, όπως όλα δείχνουν, τον οδηγεί μαθηματικά, όχι προς το Παρίσι, αλλά προς τις ΗΠΑ...

Τα σχέδια των διαδόχων
Με κεντρικό σύνθημα «Στηρίζω τον Καραμανλή μέχρι να φύγει», η Ντόρα πορεύεται προς την ηγεσία χωρίς να γνωρίζει ακόμη ποιος θα είναι ο πιο επικίνδυνος αντίπαλός της, ο Αβραμόπουλος, ο Σαμαράς ή όνομα - έκπληξη της τελευταίας στιγμής που θα στήσουν οι καραμανλικοί...

Η Ντορούλα τα σαρώνει όλα, αφού με την ανοχή – και πολλές φορές με τη στήριξη – του Καραμανλή απέκτησε δικούς της υπουργούς και υφυπουργούς στην κυβέρνηση, έχει στήσει εδώ και καιρό δικό της «κόμμα μέσα στο κόμμα», ελέγχει νομάρχες, περιφερειάρχες και δημάρχους, ενώ στο επίπεδο των συμμαχιών εντός της κυβέρνησης έχει πάρει κεφάλι.

Συνεργάτες της λένε δεξιά κι αριστερά ότι έχει στο τσεπάκι τον Προκόπη, ο οποίος θα πάει ανοιχτά μαζί της όταν «την κάνει» ο Καραμανλής. Ο Μεϊμαράκης δεν έχει άλλο δρόμο, ο νέος δελφίνος Άρης Σπηλιωτόπουλος δεν έχει λόγο να την κοντράρει από τώρα, ο Χατζηδάκης είναι φίλος της Οικογένειας και οι Αλογοσκούφης, Ρουσόπουλος, Βουλγαράκης έχουν φύγει προς το παρόν από το κέντρο των εξελίξεων...

Για τον ρόλο Σουφλιά, θα τα πούμε προσεχώς, αφού η Ντόρα μάλλον θα τον βρει μπροστά της...

Εκνευρισμός Αβραμόπουλου
«Ο Αβραμόπουλος μου φαίνεται ότι ξύνεται» μας είπε κορυφαίος υπουργός βλέποντας την κινητικότητα που παρουσιάζει τις τελευταίες μέρες ο υπουργός Υγείας, ο οποίος δείχνει εκνευρισμό που η καραμανλική πτέρυγα διαπραγματεύεται αντί να κοντράρει την Ντόρα.

Μάλιστα, συνεργάτες του λένε ότι πίσω από τις επιθέσεις που δέχεται από μεγάλα ή «πλούσια» συγκροτήματα ΜΜΕ βρίσκεται η υπουργός Εξωτερικών, η οποία με ένα δίκτυο φιλικών και προσκείμενων στην Οικογένεια δημοσιογράφων και εκδοτών τον έχει στοχοποιήσει. Ο ίδιος ο υπουργός Υγείας θεωρεί ότι η δική του δύναμη είναι στην Κ.Ο., αφού πολλοί καραμανλικοί βουλευτές θα ταχθούν την κρίσιμη ώρα εναντίον της Ντόρας.

Πηγή: www.topontiki.gr

Γιατί απέτυχαν;

Πώς έφθασε, πριν σβήσει το πέμπτο του κεράκι ο Καραμανλής, να προεξοφλούν οι δικοί του την ήττα του και να μαλώνουν- από τώρα!- για τη διαδοχή του

Δεν έχω- ούτε κι εσείς φαντάζομαι - σε καμία υπόληψη τα βιβλία που εκδίδουν επαγγελματίες της πολιτικής, όταν μυρίζουν εκλογές, συλλέγοντας άρθρα και συνεντεύξεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε πρόθυμα Μέσα.

Θεωρώ κάθε τέτοιο βιβλίο κι ένα μικρό οικολογικό έγκλημα- αδίκως θυσιασμένο χαρτί και σπαταλημένο μελάνι. Αλλά αν ο συγγραφέας είναι ένας βουλευτής που έφυγε με πάταγο από το κυβερνών κόμμα, καταδικάζοντάς το στο αργό μαρτύριο της 151ης σταγόνας; Κάπως έτσι παρασύρθηκα να ξεφυλλίσω το προσφάτως εκδοθέν βιβλίο του Π. Τατούλη. Και σκόνταψα στις πρώτες γραμμές του προλόγου του.

«Αυτό που με βασάνιζε»- γράφει ο βουλευτής- «ήταν να βρω τους λόγους για τους οποίους η παράταξη την οποία με πίστη υπηρετούσα για περισσότερα από 20 χρόνια είχε ξεστρατίσει από τον δρόμο που είχαμε χαράξει πριν από το 2004». Μεταγράφω το ερώτημα, αφαιρώντας το προσωπικό δράμα του συγγραφέα: Γιατί απέτυχε (τόσο παταγωδώς μάλιστα) το εγχείρημα «νέα διακυβέρνηση»;

Γιατί οδήγησε σε τόσο τραγικά (για όλους μας) αποτελέσματα μια πολιτική περίοδος που είχε αρχίσει με απεριόριστη ανοχή και μια ανέμελη πεποίθηση πως όλα θα πάνε, χαλαρά, προς το καλύτερο; Και πώς έφθασε, πριν σβήσει το πέμπτο του κεράκι ο Καραμανλής, να προεξοφλούν οι δικοί του την ήττα του και να μαλώνουν- από τώρα!- για τη διαδοχή του; Οι αιτίες της αποτυχίας, νομίζω, είναι δύο κατηγοριών. Η μία είναι «εσωτερική» της Νέας Δημοκρατίας ως κόμματος εξουσίας- αφορά τον ίδιο τον «δρόμο που είχαν χαράξει πριν από το 2004». Η άλλη είναι «εξωτερική» - έχει να κάνει με το πολιτικό σύστημα, στη διαχρονική μορφή του.

Η Ν.Δ. του νεώτερου Καραμανλή ήταν το πρώτο κόμμα, από το 1974 κι ύστερα, που ανέβηκε στην εξουσία με μόνη φιλοδοξία την εξουσία την ίδια. Ο αυθεντικός Καραμανλής το ΄74, ο Ανδρέας το ΄81 και ο Σημίτης το ΄96 είχαν, πέρα από τη φιλοδοξία της εξουσίας, και μια «κεντρική ιδέα», μια βασική φιλοδοξία για τη χώρα, έναν ισχυρό πολιτικό στόχο, που συνοψιζόταν και σε ένα ισχυρό σύνθημα.

Ακόμη και η άτυχη κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1990 είχε μια (κακή, έστω) πολιτική φιλοδοξία- να εισαγάγει στην Ελλάδα το κυρίαρχο, φιλελεύθερο, αντι-κρατικό μάντρα της εποχής. Η κυβερνητική αλλαγή του 2004 ήταν η πρώτη, σε όλη την περίοδο της μεταπολίτευσης, που ακριβώς επειδή δεν έφερνε στην εξουσία καμία άλλη φιλοδοξία πέραν της εξουσίας της ίδιας, έφερε στον αφρό κι ένα πολιτικό προσωπικό ολοκληρωτικά υποθηκευμένο, από την πρώτη στιγμή, στα πελατειακά δίκτυα και τους κομματικούς μηχανισμούς που τη νέμονται.

Αυτή ήταν η πρώτη αιτία της αποτυχίας- κι ας μην τη βλέπει ο κ. Τατούλης. Τη δεύτερη αιτία, όμως, την «εξωγενή», ο Τατούλης την εντοπίζει, νομίζω, σωστά και την περιγράφει αξιοθαύμαστα: «Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το πρόβλημα δεν είναι υπόθεση ενός και μόνον κόμματος, πάσχει ολόκληρο το πολιτικό σύστημα... (το οποίο) έχει παραμείνει στην μεταοθωμανική περίοδο». Και που αποτελεί ένα μείγμα «κομματοκρατίας και συντεχνιακού κορπορατισμού».

Κατά σύμπτωση, αυτές τις ημέρες, ένας άλλος μοναχικός λύκος της πολιτικής ζωής, ο Αλέκος Παπαδόπουλος, κυκλοφόρησε ένα άλλο βιβλίο, πολύ μεγαλύτερης διανοητικής πυκνότητας, που καταλήγει σε ανάλογα συμπεράσματα. «Το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας- λέειδεν είναι ούτε το έλλειμμα ούτε το χρέος, είναι το ίδιο το πολιτικό μας σύστημα». Ένα σύστημα που χρησιμοποιεί τη Δημόσια Διοίκηση ως δεξαμενή πελατείας για την αναπαραγωγή του και που αντιστρατεύεται κάθε εκσυγχρονιστική μεταρρύθμιση, επειδή τη βλέπει ως απειλή εναντίον της αναπαραγωγής των πελατειακών του σχέσεων.

Η περίοδος Καραμανλή θα μείνει στην Ιστορία- ίσως- ως η περίοδος κατά την οποία αυτά τα διαχρονικά, «μετα-οθωμανικά» χαρακτηριστικά του πολιτικού συστήματος εκδηλώθηκαν στις πιο ακραίες τους μορφές, αλλά και φανερώθηκαν στα μάτια μας εναργέστερα, αποψιμυθιωμένα, απογυμνωμένα από κάθε άλλοθι.

Είναι κι αυτό μια κάποια συμβολή του στη νεώτερη ιστορία: Ύστερα από αυτόν η αναπαραγωγή και διαιώνιση του ίδιου συστήματος δεν θα είναι εύκολα ανεκτή. Και το ερώτημα «γιατί απέτυχε ο Καραμανλής;» μπορεί να γίνει αφετηρία μιας ζύμωσης για τις προϋποθέσεις της μεγάλης ρήξης, που όχι μόνον ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος αλλά κι ένα (μικρό έστω) μέρος του πολιτικού κόσμου φαίνεται να νιώθει αναγκαία.

Η περίοδος Καραμανλή θα μείνει στην Ιστορία- ίσως ως η περίοδος κατά την οποία τα διαχρονικά, «μεταοθωμανικά» χαρακτηριστικά του πολιτικού συστήματος εκδηλώθηκαν στις πιο ακραίες τους μορφές, αλλά και φανερώθηκαν στα μάτια μας απογυμνωμένα από κάθε άλλοθι

Πηγή: tanea.gr / Του ΠΑΥΛΟΥ ΤΣΙΜΑ

Θα το μετανιώσουν λέει ο Χρ.Μαρκογιαννάκης

Την άποψη ότι όσοι τον τελευταίο καιρό καταφέρονται εναντίον του θα το μετανιώσουν και θα καταλάβουν ότι έκαναν λάθος, εξέφρασε το Σάββατο από τα Χανιά ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών Χρήστος Μαρκογιαννάκης.

Με αφορμή τα όσα έγιναν αλλά και τα όσα ειπώθηκαν μετά και τα γεγονότα στο λιμάνι του Πειραιά, αλλά και κατά την σύσκεψη στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης πριν από δύο ημέρες, ο κ. Μαρκογιαννάκης δήλωσε:

«Πιστεύω πως δεν θα περάσει πολύς καιρός και όλοι εκείνοι που με κάθε τρόπο προσπάθησαν να με μειώσουν, βρίζοντάς με και απειλώντας με, θα μετανιώσουν γι' αυτό το πράγμα και θα καταλάβουν ότι έκαναν ένα πολύ μεγάλο λάθος. Θα καταλάβουν ότι έκαναν λάθος και κακό για την Κρήτη» είπε, εκτιμώντας πως η εικόνα που παρουσιάστηκε «μάλλον θα μας κάνει κακό, παρά καλό».

Ο κ. Μαρκογιαννάκης αναφέρθηκε και στα όσα συνέβησαν πριν από λίγες ημέρες στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και είχαν σαν αποτέλεσμα να αποχωρήσουν οι αγρότες από τη σύσκεψη με τον υπουργό Σωτήρη Χατζηγάκη.

«Εκείνο το οποίο θέλω να τονίσω είναι το πολύ θλιβερό γεγονός που συνέβη πριν από δύο ημέρες στο γραφείο του υπουργού Γεωργίας, όπου με αρχηγό τον κ. Γαβαλά -που σύμφωνα με την συνείδηση των ελαιοπαραγωγών είναι ο μεγάλος υπεύθυνος για αυτό το κατάντημα του λαδιού- αποχώρησαν. Αποχώρησαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, οι δήμαρχοι οι προσκείμενοι στο ΠΑΣΟΚ, οι νομάρχες και οι αγροτοσυνδικαλιστές» συνέχισε, εκφράζοντας τη λύπη του -όπως είπε- που «δύο-τρεις Χανιώτες και ο κ. Σκουλάκης έφυγαν και εκείνοι».

Ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών απηύθυνε και δυο ερωτήματα «σε αυτούς τους Χανιώτες που παριστάνουν τους αγροτοσυνδικαλιστές».

«Τι έκαναν, πού ήταν, ποιους δρόμους έκλεισαν όταν λεηλατούνταν οι συνεταιρισμοί στα Χανιά και πού ήταν και τι έκαναν όταν γινόταν το όργιο και οι ληστρικές επιδρομές από άλλους νομούς σε βάρος του νομού Χανίων;».

Ο κ. Μαρκογιαννάκης δέχθηκε από το πρωί του Σαββάτου πολιτικούς του φίλους στο γραφείο του στα Χανιά και, αναφερόμενος στην παρουσία του στο νομό, τόνισε:

«Από ότι βλέπετε, εκείνοι οι οποίοι υπέθεσαν ότι δεν θα τολμήσω να έρθω σύντομα στην Κρήτη έπεσαν έξω. Και όχι μόνο αυτό, την απάντηση την παίρνουν από τον κόσμο που βλέπετε έξω, που αυθόρμητα οι περισσότεροι αγρότες -για να μην πω η συντριπτική πλειοψηφία- έχουν έλθει για να με χαιρετήσουν, για να με συγχαρούν περισσότερο όχι για την ανάληψη των καθηκόντων μου, αλλά για τη στάση μου στα τελευταία γεγονότα».

Σχόλιο blogger: Ποιος εκπλήσσεται από τους τραμπουκισμούς ενός "επαγγελματία χουντικού"; Πάντα μιλάμε για τον διορισμένο επί χούντας εισαγγελέα, μην ξεχνιόμαστε...

Πηγή: inout.gr

Παλαιότερες Αναρτήσεις

prev next

































.

Blog Archive